Sa lungsod, para sa lungsod
Filipino

Grupo

Nagtaas ka ng kamay. Mabuti 'yan.

Sa loob ng apatnapung araw na ito, dumating sa iyo ang tanong: sino ang handang manguna sa susunod na grupo? Kung kaya mong maghanda ng hapunan para sa mga bisita, kaya mong pangunahan ang isang grupo. Tatlo hanggang labindalawang tao. Isang oras bawat linggo. Walong linggo. Ang libro ang nagtuturo. Ang Espiritu ang humuhubog. Ang trabaho mo ay alagaan ang pagtitipon, at nandito ang lahat ng kailangan mo, libre.

Ang mabubuksan mo kapag nagrehistro ka: ang gabay ng facilitator, ang mga tala ng lider para sa bawat linggo, ang Lingguhang Salita, at lahat ng iba pang inihanda namin para sa taong nakaupo sa kabisera.

Magtipon ng mga tao sa mesa.

Kaya mo ito. Hindi mo kailangan ng diploma mula sa seminaryo, ng kaloob sa pagtuturo, o ng titulo. Kung kaya mong maghanda ng hapunan para sa mga bisita, kaya mong pangunahan ang isang grupo. Kung kaya mong magtanong at makinig sa sagot, nasa iyo na ang lahat ng kailangan nito.

Bago ka magsimula.

Pumayag kang magtipon ng mga tao sa iyong mesa. Iyon pa lang, mas mahalaga na kaysa inaakala mo. Karamihan sa mga nakakaramdam ng udyok na ito ay kukumbinsihin ang sarili nilang huwag na bago pa dumating ang Biyernes. Ikaw, hindi.

Hayaan mong sabihin ko sa iyo ang totoo tungkol sa pinasok mo. Hindi ikaw ang guro. Hindi ikaw ang taong may sagot sa lahat. Ikaw ang punong-abala. Gawin mong tapat ang usapan. Igalang ang oras. Siguraduhing maririnig ang bawat boses. Ang libro ang nagtuturo. Ang Espiritu ang humuhubog. Ikaw ang nag-aalaga.

Limampung taon ng paggawa nito sa anim na lungsod ang nagturo sa akin ng isang bagay na tiyak: natututo pa rin ako, at ganoon din ang lahat ng naglalakad nito kasama mo, sa mga sala sa bawat kontinenteng kaya naming abutin.

Hindi ka naglalakad nang mag-isa. Ganoon din ang mesa mo. Magsimula na tayo.

I-download ang appendix ng libro (PDF)

Ano ang isang grupo.

Tatlo hanggang labindalawang tao. Isang oras bawat linggo. Walong linggo. Iyan na ang buong sistema.

Bawat isa ay nagbabasa ng limang maiikling babasahin nang mag-isa sa loob ng linggo. Pagkatapos, magtitipon kayo, sa isang sala, sa patio sa likod ng bahay, sa sulok ng isang coffee shop, at sabay-sabay ninyong dadaanan ang mga tanong ng linggo. Pwedeng umabot sa labindalawa ang isang grupo, pero ayon sa limampung taon ng pagbuo ng mga grupo, sa tatlo hanggang lima nangyayari ang pinakamalalim na paghubog: nagsasalita ang lahat, naririnig ang lahat, at walang makapagtatago.

Bakit ito gumagana.

Ang libro ang nagtuturo. Ang Espiritu ang humuhubog. Ikaw ang nag-aalaga sa pagtitipon.

Hindi guro ang lider ng grupo. Ikaw ang nagpapatuloy sa usapan, sumisiguro na maririnig ang bawat boses, at nagbabantay sa oras. Iyon lang. Ang pinakamapanganib na lider ay ang nag-aakalang nasa kanya ang lahat ng sagot, kaya kung pakiramdam mo ay hindi ka kwalipikado, mabuti 'yan. Ibig sabihin, gising ka.

Paano magsimula.

  • Magsimula sa tatlo. Hindi kailangan ng labindalawang tao at makinis na plano; sapat na ang tatlong taong handang maglakad nang tapat para makapagsimula.
  • Imbitahan ang mga mukhang pumasok sa isip mo habang nagbabasa ka. Ang kaibigang hindi mapakali. Ang katrabahong nagtatanong ng totoong tanong. Ang kapitbahay na tahimik pero matatag ang pananampalataya. Hindi mo hinahanap ang mga kahanga-hanga ang buhay-espirituwal; hinahanap mo ang mga nagugutom sa mga bagay na espirituwal.
  • Gawing simple ang imbitasyon:
  • Itakda ang ritmo bago magsimula: parehong araw bawat linggo, maliit na lugar, at animnapung minutong hindi lalampas. Dumadalo talaga ang mga taong alam na makakaalis sila pagkalipas ng isang oras.
  • Huwag mo itong pag-isipan nang sobra. Gustong-gusto ng kaaway na gumugol ka ng tatlong linggo sa pagbuo ng perpektong listahan at hindi ka na makapagsimula. Mag-imbita ng tatlong tao ngayong linggo. Kung dalawa ang pumayag, may grupo ka na.
“May binabasa akong libro na Walking Together ang pamagat, at tinatamaan ako nito sa mga paraang hindi ko inaasahan. Ginawa ito para basahin at pag-usapan kasama ang isang maliit na grupo ng magkakaibigan, at gusto ko sanang gawin ito kasama ka. Limang maiikling babasahin, isa bawat araw, tapos isang oras na magkasama minsan isang linggo. Gusto mo bang subukan ito kasama ko?”

Mga tapat na tanong.

Paano kung may isang nangingibabaw sa usapan?

May gagawa niyan. Paghandaan mo. Bago ang unang pagkikita, sabihin mo sa lahat: sa grupong ito, maririnig ang bawat boses, kaya maiikli ang mga sagot natin para makasagot din ang iba. Sabihin mo ang patakaran bago mo pa kailangang ipatupad ito. Kung may mangibabaw pa rin, simple lang ang gagawin mo: “Salamat. Pakinggan naman natin ang hindi pa nakakapagsalita.” Sabihin nang magiliw, at madalas. Karamihan ay sumusunod sa unang beses. Halos lahat ay sumusunod sa ikalawa.

Paano kung dalawa lang ang dumating?

Kung gayon, may grupo ka na. Sabi ni Hesus, dalawa o tatlo, at totoo iyon. Ilan sa pinakamalalalim na usapan sa limampung taon ko ay nangyari sa dalawang tao sa isang coffee shop, matapos makansela ng snowstorm ang pagdating ng lahat ng iba. Huwag kang humingi ng paumanhin sa bilang. Huwag mong ipagpaliban. Lakarin mo ang linggong iyon gaya ng gagawin mo kung anim ang dumating. Kung sino ang dumating, sila ang kasama mo.

Kailangan ba naming magkita sa isang bahay?

Hindi. Ang kailangan mo ay isang silid na walang agenda, sa iyo man o sa iba, at pintong naisasara. Isang patio sa likod ng bahay, ang booth sa sulok ng isang tahimik na kainan, isang conference room pagkatapos ng oras ng trabaho, isang hiniram na library ng simbahan. Ang mahalaga, para lang sa usapan ang silid sa oras na iyon. Iwasan ang maiingay na restawran. Iwasan ang anumang lugar na may estrangherong makakarinig ng isang bagay na maselan.

Gaano karaming paghahanda bawat linggo?

Mas kaunti kaysa inaakala mo. Basahin ang limang babasahin ng linggo bago ang pagtitipon; karamihan sa mga lider ay ginagawa ito tuwing Linggo ng hapon o Lunes ng umaga. Piliin ang dalawa o tatlong tanong sa dulo ng linggo na pinakatumatak sa iyo. Iyan na ang paghahanda mo. Pigilan mo ang tuksong mag-aral ng mga komentaryo. Ang libro ang nagtuturo; hindi mo kailangang gawin iyon.

Paano kung makaligtaan ko ang isang linggo?

Ilipat mo. Huwag mong laktawan. Ang walong linggo ay ritmo ng paghubog, hindi ritmo ng kaginhawaan. Kung may isang linggong maagaw sa iyo ng buhay, iurong mo ang iskedyul nang isang linggo at tapusin nang isang linggong mas huli. Kapag lumaktaw ka ng isang linggo, nasisira ang daloy. Ilipat ang araw at magpatuloy sa paglalakad.

Irehistro ang grupo mo. Kunin ang kit.

Sabihin mo sa amin kung sino ka at kung nasaan ang mesa mo. Ipapadala namin ang kit para sa lider ng grupo, ang mga gabay sa lingguhang pagtitipon, ang agenda ng unang pagkikita, at ang salita ng pagsusugo, at mananatili kami sa tabi mo: mga pampalakas-loob na isinulat para sa mga lider, at mga imbitasyong sumali sa akin at sa iba pang lider ng grupo sa paminsan-minsang tawag para magbahagi ng mga bagay na gumagana. Mapupunta ang grupo mo sa mapa at mabibilang sa kabuuan.

Itayo ang bandila mo

Walang email. Walang account. Sabihin mo lang kung nasaan ka, lungsod at bansa, at kasali ka na. Mapupunta ang bandila mo sa mapa sa ibaba: bawat bandila ay isang totoong tao, sa isang totoong lungsod, na nagsisimula ng parehong paglalakad. Libre. Walang kapalit.

Isang totoong tao ang bawat bandila. Walang pangalan. Walang pagsubaybay. Patotoo lang.